"Το πρόσωπο και το ιερό" της Σιμόν Βέιλ
Ο Jacques Julliard στο έργο του «Σιμόν Βέιλ» αναφέρει ότι «δεν βγαίνει κανείς αλώβητος από μια συνάντηση με τη Σιμόν Βέιλ… βγαίνει ερείπιο ή αναγεννημένος».[1] Μελετώντας το Το πρόσωπο και το ιερό της Σιμόν Βέιλ, μόνο ένας άνθρωπος ολοκληρωτικά ανίατος, θα λέγαμε αλλοτριωμένος και απογυμνωμένος από το ένδυμα των ανθρώπων, θα έβγαινε αλώβητος. Κάθε άλλος, λιγότερο ή περισσότερο, θα νιώσει αυτή την ψυχική ταραχή, είτε ως ανάταση, είτε ως συντριβή.
Create Your Own Website With Webador