«Πώς είναι δυνατόν να υπάρξει μακροπρόθεσμα μια σταθερή και δίκαιη κοινωνία ελεύθερων και ίσων πολιτών, οι οποίοι ωστόσο χωρίζονται βαθύτατα από έλλογα αλλά και ασύμμετρα μεταξύ τους θρησκευτικά, φιλοσοφικά και ηθικά δόγματα;».[1] Αυτό είναι το κεντρικό ερώτημα που διατυπώνει με κανονιστικούς όρους ο Ρωλς στον Πολιτικό Φιλελευθερισμό, κρίνοντας ότι η απάντησή του προϋποθέτει μια νέα αυτοκατανόηση του ίδιου του φιλελευθερισμού ως εστιακού σημείου καθαρά πολιτικών αξιών.[2] Το ίδιο ερώτημα εγείρει με δυστοπικούς όρους η ταινία Φιόρδ του Κριστιάν Μουνγκιού, ανατέμνοντας το «απροσμέτρητο βάθος»[3] της σύγκρουσης μεταξύ κοσμικών και θρησκευτικών δογμάτων και την πόλωση που μπορεί να προκαλέσει. Η επαναλαμβανόμενη σκηνή της χιονοστιβάδας που κινείται ορμητικά προς το σχολείο της νορβηγικής κοινότητας στην οποία διαδραματίζεται η ταινία αποτυπώνει συμβολικά τις υπαρξιακές διαστάσεις που μπορεί να λάβει η πόλωση αυτή.

[(Aus dem Nichts, Γερμανία-Γαλλία 2017)  του Fatih Akin

Η μικρή μας αδελφή (Umimachi Diary, Ιαπωνία 2015) του Hirokazu Kore-Eda

ΒΟΛΤΑΪΚΟ ΤΟΞΟ